Wieś założona w 1336 przez komtura Bałgi Henryka von Muro. W 1468 wieś przeszła w ręce rodu Eulenburgów. Z tego rodu pochodził m.in. Gotfryd von Eulenburg (1670-1734), kanonik warmiński, fundator kaplic we Fromborku i Wozławkach.
Wielki Mistrz Zakonu Krzyżackiego Heinrich Reuss von Plauen w roku 1486 przekazał, za poniesione zasługi, pochodzącemu z Saksonii rycerzowi Wend Illeburgowi na mocy nadania, tereny położone na obszarze zamieszkanym przez pruskie plemię Galindów. W Galinach stał wówczas niewielki, murowany kościół z połowy XIV wieku a cały obszar zajmował powierzchnię 114 włók. Przodkowie rodu Eulenburgów osiedlili się w Galinach, Wykach i Sątocznie, skąd przenieśli się do Prosny.
Gotycki kościół parafialny Wniebowzięcia NMP wybudowano w drugiej połowie XIV wieku, przy czym miejscowy proboszcz po raz pierwszy wzmiankowany był w 1372 roku. Po 1466 roku, pod patronatem rodu Eulenburgów, powiększono go o nawę i wieżę dzwonniczą, podwyższoną następnie około 1500 roku. W 1726 roku Botho Eulenburg ufundował nad zakrystią bibliotekę, która w XIX wieku liczyła już kilka tysięcy tomów. Świątynia została częściowo przebudowana i wyremontowana w latach 1856-1858. Od roku 1525 do 1945 roku służyła ewangelikom, po drugiej wojnie światowej ponownie przejęli ją katolicy.
Jest to świątynia orientowana, salowa z wydzielonym, prosto zamkniętym prezbiterium. Wzniesiono ją na planie prostokąta z kamieni polnych i cegły. Od strony północnej znajduje się kruchta oraz kaplica, natomiast od zachodu kwadratowa, czterokondygnacyjna wieża z kruchtą w przyziemiu, do której prowadzi ostrołukowy portal. Przy wejściu wmurowane zostały żelazne dyby. Wieżę ozdobiono tynkowanymi blendami i przecinającymi się łukami maswerków oraz neogotyckimi szczytami. Całość nakryto dachem siodłowym na osi równoległej do dachu wieży. Ściany korpusu nawowego z wyjątkiem elewacji północnej, podzielone zostały oknami ostrołukowymi i wzmocnione szkarpami. Zwieńczono je uskokowymi szczytami.
